Positief BreinLeven met NAH
Hulpmiddelen gebruiken...
 

 Voor veel mensen is het onontkombaar en blijft er niet veel anders over dan het gebruik van hulpmiddelen en dan bedoel ik hiermee de rollator of zelfs rolstoel die in het interieur blijvend een plekje krijgt.

Tot nog toe heb ik het geluk er steeds weer lopend uit te komen al is het niet altijd even stabiel te noemen.

Wanneer en hoe beslis je nou dat je eigenlijk tóch beter een hulpmiddel kunt gebruiken?

Dat is waar ik het in deze blog over wil schrijven. En ook hier geldt, ik kan enkel over mijn eigen ervaringen en gevoelens spreken, maar ik hoop anderen te kunnen helpen.

Voor veel mensen is het een héle stap om er aan toe te geven. Mijn fysiotherapeute zei tegen mij, hoe meer ik er aan toegeef hoe sneller mijn lichaam er afhankelijker van wordt. Maar wat als ik me onveilig voel zónder? Ik ben eerder (2014) als eens gevallen waar ik een gecompliceerde armbreuk, operatie en 6 maanden gips aan overhield. Om die reden heb ik dan bij het doen van boodschappen steevast mijn rollator gebruikt. Geen mens vond het raar, dat scheelde toch wel (onbewust vragen we ons toch stiekem af wat de omgeving ervan denkt, althans, ik wel) Daarom was de stap naar een scootmobiel toch al iets makkelijker. Ik was/ben het zat om voor alles afhankelijk te zijn want ver lopen kan ik gewoonweg niet.

Eerlijkheidshalve moet ik wel erbij vertellen dat ik op social media mijn scootmobiel heb aangekondigd! De reacties die ik kreeg waren zo fijn dat ik absoluut geen probleem had om de straat op te gaan.

Een tip: als je ergens gaat winkelen waar ze winkelwagentjes hebben, gebruik dan een winkelwagen. Je Kunt er op leunen, je hoeft niets te dragen wat weer scheelt in evenwicht en balans. Daarnaast houdt het ander winkelend publiek op afstand.

Een jaar na mijn laatste infarct, kan ik helaas nog steeds niet autorijden. Mijn linkerzijde blijft te onvoorspelbaar. Maar op een scootmobiel kom ik ook weer een heel end.

In mijn geval werd met de ergotherapeut een aanvraag voor de scootmobiel ingediend bij de WMO van mijn gemeente. Middels het zogenoemde keukentafelgesprek werd bepaald dat ik ervoor in aanmerking kwam. Vervolgens krijg je enkele proeflessen met de ergotherapeut die doorgeeft aan de gemeente of het al dan niet verantwoord is.

Afhankelijk per gemeente en gezinssituatie moet er wel maandelijks een eigen bijdrage betaald worden. Maar met autorijden ben ik duurder uit als ik de benzine en het shoppen tel wat ik dan kan doen.

Maak simpel je website Eigen site maken